Waarom dragen wij wit?
Schilder dragen wit, dat weet toch iedereen? Maar waarom is dat eigenlijk?
In de middeleeuwen droegen schilder wat zij voorhanden hadden; een leren schort, een oud hemd of een ruwe broek. Verf werd vervaardigd uit kalk, loodwit en natuurlijke pigmenten en vlekken waren onvermijdelijk. Niemand die zich daar aan stoorde, maar dat veranderde in de 17e eeuw. Schilders waren ambachtslieden en gingen zich verenigen in gilden. En elk gilde had zijn eigen vlag, vaandel, wapen, maar ook zeker kledij. De verf vervaardigd uit kalk gaf witte vlekken, dus kwam men tot de conclusie dat witte kleding de beste optie was voor een schilder. Zij merkten ook dat wanneer zij buiten en op hoogte werkten, dat het witte uniform hen beter beschermden tegen hitte.
Vanaf het moment dat de industrialisatie op gang kwam, 19e eeuw, werd de ‘witte schilder’ een begrip. Met de groeiende bevolking en daarmee steden, werd hygiene een ding. Wit werd gezien als rein en de schilder in het wit werd gezien als een vakman; betrouwbaar en iemand die weet wat hij doet. Als hij bij een klant aankwam, zag die niet een ruwe werkman, maar een kundig persoon.
Uiteindelijk werd synthetische verf de standaard, maar het witte tenue bleef. Het was iets om trots op te zijn, een echo van de allereerste vakbroeders. Zij in het wit, die kleur en orde aan het leven toevoegen.
